تیم ملی ما را نه عریستان و نه دو کره بلکه عدم تمرکز و وارد شدن ستاره‌های‌مان به مسائل غیر ورزشی از رسیدن به جام جهانی باز داشت.

شبکه ایران: یک ضرب المثل تورینی می‌گوید: آدم‌ها درست از همانجایی ضربه می‌خورند که هرگز فکرش را نمی‌کنند. تیم ملی در آخرین ثانیه‌ها از راهیابی به جام جهانی بازماند. آن هم به شکلی دراماتیک و عجیب، شیرهای قطبی درست در لحظه‌ای که باید می‌غریدند سرگرم مسائل غیر فوتبالی شدند تا حریفان از این غفلت و سهل انگاری کودکانه بهترین استفاده را بکنند و در کنار خارج کردن ایران از گردونه رقابت‌های جام‌جهانی این گونه بیان کنند که در تیم ملی ایران نه تنها وفاقی به چشم نمی‏خورد بلکه بازیکنان شاخص فوتبال ایران به جای پرداختن به مسائل کلان ملی فوتبال، به مسائل سیاسی دامن زدند تا تیمی که از پشتوانه 70 میلیونی برخوردار بود از جام جهانی محروم شود.

نخستین تصاویری که کارگردان کره‌ای از بازی ایران و کره جنوبی روی آنتن فرستاد بیانگر آن بود که ملی پوشان پا به سن گذاشته تیم ملی ایران به تنها چیزی که فکر نمی‎کنند پیروزی تیم ملی ایران در این بازی حساس و حیاتی است.ملی‌پوشان به جای تمرکز بر روی بازی به عنوان اصلی‌ترین وظیفه‌شان به مسایل حاشیه‌ای که هیچ ربطی هم به آنها نداشته توجه خاصی نشان داده بودند.

ملی‌پوشان ایرانی که با مچ‌بند‌های سبز به میدان آمده بودند به این مساله کوچکترین اهمیتی ندادند که در ایران کسی به فکر ناکامی تیم ملی ایران نیست! تمام آحاد ملت، چه آنها که در انتخابات پیروز شده بودند و چه آنها که ناکام انتخابات بودند، از ملی پوشان توقع چنین حرکتی را نداشتند که فوتبالیست‌های تیم ملی به جای روی آوردن به فوتبالی ایده‌آل به فکر دامن زدن به مسائل سیاسی باشند!

مردم ایران؛ همگی انتظار داشتند بازیکنانی که پیراهن مقدس تیم ملی را بر تن کرده‌بودند تنها در اندیشه مبارزه با کره جنوبی به عنوان حریفی سنتی و حریفی که پیروزی بر آن می‌توانست دروازه‌های طلایی جام جهانی را بر روی ما باز کند، باشند.

اصولاً میدان‌های ورزشی جای چنین حرکت‌هایی نیست چرا که اگر بود فیفا برای استفاده کنندگان از نمادهای سیاسی و نژادپرستی در حین مسابقات محدویت های سخت و جریمه‌های نقدی در نظر نمی‌گرفت. فیفا به عنوان عالی‌ترین نهاد اجرایی و نظارتی بر مسابقات، فوتبال را عاری از هرگونه حرکات سیاسی و تبلیغ‌های نژاد‌پرستی می‌خواهد و این برای آن است که ورزشکاران در میدان به جز توجه به روح ورزش و فوتبال هیچ در ذهن نداشته باشند. کاری که برخی ملی‌پوشان ایران در بازی حساس مقابل کره‌جنوبی تن به آن دادند و با زیر پاگذاشتن قوانین و مقررات بین‌المللی نشان دادند به هیچ‌وجه از قانون و قوانین تبعیت نمی کنند و رغبت بسیاری به قانون گریزی دارند.

اینکه ملی پوشان ما در نیمه اول با نماد سیاسی وارد میدان شدند و در نیمه دوم نماد سیاسی را از مچ‌هایشان خارج کنند علاوه بر دهان کجی به خواست و توقع به حق میلیون‌ها ایرانی عاشق که انتظاری جز رویکرد ملی بازیکنان شاخص نداشتند، به نوعی آب ریختن به آسیاب بدخواهان ایران هم بود. این روزها رسانه‌های بیگانه چنان این حرکت را دستاویزی برای تبلیغات خود قرار داده‌اند که به گفته یکی از همین رسانه‌ها، ماه‌ها برنامه‌ریزی برای شروع جنگ روانی علیه حضور پرشور و فهیمانه مردم پای صندوق‌های رأی نمی‌توانست چنین بهانه‌ای را دست آنها بدهد.

در واقع به قول تورینی‌ها ما در بازی با کره جنوبی درست از همان‌جایی ضربه خودیم که فکرش را نمی‌کردیم. اگر بازیکنان تیم ملی که فکر می‌کردیم تمام امیدمان برای صعودند و حماسه خواهند آفرید تمام فکر و ذهن‌شان را معطوف پیروزی می‌کردند و کودکانه خودشان را درگیر مسایل حاشیه‌ای نمی‌کردند امروز هنوز امیدهای ما برای رسیدن به ژوهانسبورگ زنده بود و مردم چون قهرمانان به ملی پوشان می‌نگریستند.